خطرسرخجه در بارداری

   

همه زنان باردار باید قبل از حاملگی واکسن سرخجه را بزنند یا با تست سرولوژی آنتی بادی روبلا (سرخجه) ، وضعیت خود را بررسی کنند...

سرخجه چیست؟
بیماری سرخجه یکی از بیماری های ویروسی شایع در کودکان است. مشخصات این بیماری، ظهور دانه‌هایی بر روی پوست صورت و بدن می‌باشد. شیرخواران به علت ایمنی مادری، معمولا تا شش ماهگی به این بیماری مبتلا نمی‌شوند. پس از آن، در هر سنی آمادگی دارند، ولی اغلب در سنین 5 تا 14 سالگی به بیماری سرخجه مبتلا می‌گردند.
علائم بیماری سرخجه در کودکان در مقایسه با بیماری سرخک خفیف است.
تشخیص بیماری سرخجه از این نظر اهمیت دارد که اگر خانم بارداری قبلا به سرخجه مبتلا نشده باشد و در سه ماه اول دوران بارداری مبتلا به سرخجه گردد، ویروس سرخجه بر روی جنین داخل رحم او اثر می‌کند و سبب بروز ناهنجاری هایی از قبیل عقب افتادگی ذهنی، کوری، کری، بیماری های قلبی ، خونی و مغزی نوزاد می‌گردد.
سرخجه مادرزادی، یک عارضه خطرناک و کشنده می‌باشد. نوزادان مبتلا به این بیماری تا مدت ها (6 تا 8 ماه) ویروس را در بدن خود پرورش داده و انتشار می‌دهند.

نشانه‌های بیماری سرخجه

مشخصات بیماری سرخجه این است که 24 ساعت قبل از پیدایش دانه‌های پوستی ، غدد لنفاوی پشت گوش و گردن کودک، بزرگ و متورم می‌گردند. دانه‌های بیماری سرخجه معمولا ریز، صورتی رنگ و کمی برجسته اند و ابتدا از صورت شروع می‌شوند و در طی 24 ساعت به تمام بدن منتشر می‌گردند.
بعضی از کودکان ممکن است در دوران بیماری دچار درد و ورم مفاصل مخصوصا مفصل زانو گردند.
کودک پس از یک دوره کمون (نهفته) 14 تا 21 روزه، یک مرحله پیش درآمد کوتاه و نسبتا خفیف را تجربه می‌کند که با علائم لوزه دردناک پشت گوش ، گردن پشتی و پس‌سری مشخص می‌شود. بعد از 24 ساعت از التهاب لوزه‌ها ، یک دانه پوستی در سر و گردن ظاهر می‌شود‌ و سریعا در بدن گسترش پیدا می‌کند.
سرخجه بر خلاف سرخک در مدت 24 ساعت به سرعت به تمام بدن انتشار می‌یابد و در عرض دو روز محو می‌گردد. پوسته‌ریزی این بیماری چندان واضح نیست. بیماران مبتلا به سرخجه برخلاف سرخک سرفه نمی‌کنند، ولی ممکن است گلو و لوزه‌ها و مخاط دهان آنها کمی قرمز باشد.
گاهی اوقات سرخجه عوارض مغزی خطرناکی در بردارد.
اگر مادر حامله در سه ماه اول بارداری مبتلا به سرخجه گردد احتمال دارد که فرزند کر، لال، کور و ... به دنیا آورد. بنابراین باید مادران باید سه ماه قبل از بارداری، حتما واکسن سرخجه را بزنندبیماری سرخجه ممکن است علائم فوق را نداشته باشد یا علائم آنقدر خفیف باشد که پزشک و مادر نتوانند تشخیص دهند.

چطور مادر باردار مبتلا به سرخجه می‌شود و چطور جنین او دچار ناهنجاری می‌گردد؟
اگر زن بارداری که قبلا به سرخجه مبتلا نشده و واکسن هم نزده باشد با فرد مبتلا به سرخجه تماس پیدا کند، ویروس سرخجه از راه بینی و حلق او وارد بدنش می‌شود و در بدن او تکثیر می‌یابد. سپس ویروس از راه جفت به جنین می‌رسد.
سن بارداری به هنگام ابتلا مهم است. اگر ابتلای مادر به سرخجه در طی 8 هفتگی دوران آبستنی باشد، 50 تا 80 درصد امکان دارد جنین او مبتلا شود. در سه ماهه دوم دوران بارداری، 10 تا 20 درصد و در سه ماهه سوم دوران بارداری، ابتلا کمتر می‌باشد.
اگر جنین در سه ماهه اول دوران جنینی مبتلا شود، چون در این دوران اعضای جنین در حال شکل گرفتن می‌باشند، موجب ناهنجاری های مختلف جنینی می‌شود و نوزاد پس از تولد دچار ناهنجاری های قلبی ، کبدی ، عارضه چشم (آب مروارید و آب سیاه) ، عارضه گوش (کری) و خونی (خونریزی پوست) می گردد و بالاخره ویروس، مستقیما اعصاب مرکزی را مبتلا می‌سازد و نوزاد پس از تولد دچار عقب افتادگی مغزی و گاهی تشنج می‌گردد.

اگر زن آبستنی با کودک مبتلا به سرخجه تماس پیدا کرد چه باید کند؟
اگر خانم بارداری در سه ماهه اول دوران بارداری خود با بیمار مبتلا به سرخجه تماس پیدا کند و از ابتلای خود به بیماری سرخجه در گذشته اطلاعی نداشته باشد و واکسن سرخجه هم به او تزریق نشده باشد، باید بلافاصله و به صورت اورژانسی، از او آزمایش خون از نظر پادتن سرخجه به عمل آید و عیار آن تعیین شود. اگر پادتن به حد کافی در خون او وجود دارد، جای نگرانی نیست، ولی اگر آثاری از پادتن نیست و یا عیار آن کم است امکان ابتلای به سرخجه در او وجود دارد.
به چنین خانمی باید به مقدار کافی آنتی کورپگاماگلوبولین در خلال 7 تا 8 روز بعد از تماس تزریق گردد. با این وجود امکان ابتلای جنین به سرخجه وجود خواهد داشت.
اگر تزریق گاماگلوبولین انجام نگرفت، چنین خانمی باید تحت نظر پزشک باشد. این خانم اگر از نظر بالینی، مبتلا به بیماری سرخجه شد و یا این که در آزمایش خون مجددی که چهار تا شش هفته بعد از او انجام می‌شود، عیار پادتن سرخجه افزایش قابل توجهی پیدا کرد و امکان ناهنجاری در جنین او بوجود آمد، در چنین شرایطی می‌توان به حاملگی او خاتمه داد.
اغلب نوزادانی که مادرشان در طی بارداری سرخجه داشته، می توانند آن را به دیگران منتقل کنند، لذا باید جدا شوند.

درمان سرخجه مادر باردار
هیچ درمان اختصاصی ندارد. پیشگیری با واکسیناسیون است که در حین بارداری نباید انجام شود (حداقل سه ماه قبل از حاملگی انجام شود).

   + دکترنوشین نظری - ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱٢/٢٦

افسردگی پس از زایمان

 

افسردگی پس از زایمان چیست و به چه علت بوجود می آید؟
تحریک احساسات بعد از زایمان تا حدی طبیعی است و انتظار میرود که رخ دهد. بسیاری از مادران پس از زایمان دچار احساس تشویش می شوند...

گرفتگی خلق پس از زایمان (Baby Blues)
حداقل 60 تا 80 درصد مادران پس از زایمان دچار گرفتگی خلق " "Baby Blues می شوندکه نوعی افسردگی خفیف است و چند روز تا یک هفته پس از زایمان ادامه می یابد ولی هیچگاه بیش از 2 هفته طول نمی کشد. مادرانی که دچار این ناراحتی می شوند ممکن است زیاد گریه کنند و مضطرب و تحریک شده به نظر برسند و یا حتی قادر به خوابیدن نباشند. اکثراً پس از کمی استراحت و هنگامیکه اطرافیان آنها را در نگهداری از نوزاد یاری دهند و یا حتی پس از یک گریۀ طولانی متعاقب استرس و هیجان زایمان، احساس بهتری خواهند داشت.

 

افسردگی پس از زایمان
اگر ناراحتی و تنگی خلق پس از حدود 2 هفته بر طرف نشود ممکن است علت آن افسردگی بعد از زایمان باشد. 10 تا 20 درصد از مادران پس از زایمان دچار تابلوی کامل بالینی افسردگی می شوند که ممکن است از 2 هفته تا یکسال به طول بیانجامد. در رابطه با علت این اختلال هنوز کارشناسان به یک نظریه قطعی نرسیده اند اما جملگی بر این امر که مجموعه ای عوامل هورمونی، بیوشیمیایی، محیطی، روانشناسی و ژنتیک در ایجاد آن دخالت دارد متفق القولند. اُفت سطح هورمون ها بلافاصله پس از زایمان نیز ممکن است تا حدی بر این امر مؤثر باشد.

احساس شعف از تولد نوزاد خیلی سریع از بین می رود و جای خود را به مسئولیتـهای متـعددی می دهد که بر عهدۀ والدین است. مراقبت از نوزاد در عین حال که موجب خرسندی است، ممکن است فشار زیادی بر آنهایی که بخصوص برای اولین بار مادر شده اند، وارد آورد.

آیا من در معرض ابتلا به افسردگی پس از زایمان هستم؟
بعضی از خانم ها بیشتر از سایرین در معرض این اختلال هستند. شما نیز در صورتیکه واجد شرایط زیر باشید در این دسته قرار دارید:

سابقۀ ابتلا به افسردگی یا سایر اختلالات روانی در خود فرد یا افراد خانواده و یا بروز حملات اضطراب در دوران بارداری.
بارداری بدون برنامه ریزی قبلی.
عدم حمایت همسر.
وجود مشکلات زناشویی.
وجود مشکلات مالی.
بروز تغییر جدی در زندگی همزمان با تولد نوزاد نظیر نقل مکان یا از دست دادن شغل.
سابقۀ وجود سندرم پیش از قاعدگی شدید.
وجود عوارض مامائی.
سابقۀ مشکلات شدید دراوان کودکی نظیر تجاوز جنسی یا از هم پاشیدگی خانواده.
با این حال به خاطر داشته باشید که صرف وجود این عوامل دلیل بروز افسردگی پس از زایمان نیست. بسیاری از خانم ها که دارای چندین عامل خطرزا هستند هرگز دچار افسردگی نمی شوند و بالعکس افرادی نیز با یک یا دو عامل خطرزا و یا حتی بدون هیچ گونه عامل خطرزا به افسردگی شدید مبتلا می شوند.

چگونه می توانم بفهمم که دچار افسردگی پس از زایمان شده ام؟
پزشک شما بهتر از هر فرد دیگر تشخیص خواهد داد که شما دچار این اختلال شده اید یا خیر. خودتان نیز ممکن است متوجه علائمی بشوید که عبارتند از:

بی خوابی
تمایل به گریه یا اندوه شدید که تمام روز ادامه داشته باشد
کاهش علاقه نسبت به انجام بسیاری از فعالیت ها
اشکال در تمرکز حواس
تغییر اشتها
اضطراب
اختلالات خلق و تحریک پذیری
احساس گناه شدید
حملات پانیک (علائم آن عبارتند از افزایش تعداد ضربانات قلب، سرگیجه، منگی، احساس وقوع یک اتفاق ناگوار)
افکار خودکشی
مهم است که تفاوت بین تغییرات طبیعی احساسات بدنبال تولد نوزاد را با حالاتی که نیاز به درمان و حمایت های بعدی دارد، بدانید. این تنها احساس شما نیست که نشان می دهد اشکالی وجود دارد بلکه شدت و تعداد دفعات آن احساس و مدتی که طول می کشد بسیار حائز اهمیت است. به عبارت دیگر بسیاری از مادران جدید در طول ماه های اول پس از تولد نوزاد احساس اندوه و اضطراب دارند. ولی اگر شما تمام روز در حال گریه کردن هستید و این حالت چند روز متوالی طول می کشد و نیز دچار حملات پانیک می شوید، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید.

در صـورتیـکه قبلاً دچار افسـردگی پس از زایمان شده اید، چگونه می توانید از وقوع مجدد آن پیشگیری کنید؟
آیا قبلاً دچار افسردگی پس از زایمان شده اید؟ در این صورت شانس ابتلا شما در هر بار بارداری 50–50 است بنابراین بهتر است خود را برای این احتمـال آماده سـازید. آمادگی به شما قدرت می بخشد وضعیت را بهتر کنترل کنید و احتمال عود را نیز کاهش داده در صورت بروز علائم، از شدت آنها می کاهد.

بر طبق نظریۀ Karen Kleiman که مؤسس و مدیر "مرکز استرس های پس از زایمان" در آمریکاست، شما می توانید در دوران بارداری اقدامات مهمی انجام دهید تا احتمال بروز این بیماری را با شدت قبل کاهش دهید:

با تمام پزشکان و دست اندکارانی که در دفعۀ قبل به شما کمک کردند تماس بگیرید. این افراد ممکن است شامل پزشک شخصی شما، درمانگر شما و یا روانپزشک شما باشند. موضوع را با آنها در میان بگذارید و راه حلی را برگزینید که مورد موافقت همه باشد. اگر افسردگی شما با دارو کاملاً درمان شده است می توانید بلافاصله بعد از زایمان از همان داروها استفاده کنید. نشان داده شده است که این عمل احتمال عود را به نحو شگرفی کاهش می دهد. بعضی از خانم ها ترجیح می دهند که صبر کنند و احساسات خود را بسنجند و فقط در صورت بروز علائم دارو مصرف کنند. با این حال زمانی که علائم بروز می کنند هر چه مدت زمان احساس بد بیشتر باشد درمان بیماری سخت تر خواهد بود.
با همسر خود در رابطه با مشکل خود صحبت کنید. آنچه را که دفعه قبل باعث کمک به شما شده است و نیز آنچه را که به شما کمک نکرده است با او در میان بگذارید. یک برنامۀ حمایتی ایجاد کنید. چه کسی باید به شما کمک کند؟ مادر؟ مادر شوهر؟ پرستار بچه؟ سایر دوستان یا اعضای خانواده؟
از بروز هر گونه خستگی یا استرس بپرهیزید. استراحت کافی، غذای مناسب و ورزش را فراموش نکنید.
برای فعالیت های خود محدودیتی قائل شوید. از کار بیش از حد بپرهیزید، چه در دوران بارداری و چه پس از زایمان. فعالیت بیش از حد شما را خسته می کند و احتمال بروز افسردگی را افزایش میدهد.

   + دکترنوشین نظری - ۱۱:٢۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱٢/٢٦

مراقبتهای مادر باردار دیابتی در دوران بارداری

دیابت یا بیماری قند، به علت ناتوانی بدن در تولید یا مصرف هورمون "انسولین" پدید می آید. انسولین ماده ای است که توسط لوزالمعده تولید می شود و باعث می شود قند، مورد استفاده بدن قرار گیرد.

ما اکنون می دانیم که کلید یک بارداری سالم برای خانم های مبتلا به دیابت، کنترل قند خون است. کنترل قند خون باید پیش از دوران و در طول دوران بارداری انجام گیرد.

کنترل دقیق قند خون، به معنی نگهداری غلظت قند خون نزدیک حد طبیعی است.

برای رسیدن به این کنترل لازم است تعادل صحیحی بین مصرف مواد غذایی، ورزش و تزریق انسولین برقرار گردد. از این رو لازم است قند خونتان را مرتب بررسی کنید.

با کنترل قند خون و مراقبت های صحیح پزشکی، احتمال یک بارداری بدون مشکل و تولد نوزاد سالم همانند مادران غیردیابتی خواهد بود.

 

 

علی رغم پیشرفت های اخیر، در نوزادان متولد شده از مادران دیابتی به ویِژه آنهایی که کنترل قند خون مناسبی نداشته اند، هنوز هم خطر پیدایش نقایص مادرزادی بیشتر است.

قند خون و کتون ها که در خون مادر با غلظت بیش از حد طبیعی وجود دارند، از جفت می گذرند و وارد بدن جنین می شوند و احتمال تولد نوزاد با نقایص مادرزادی را افزایش می دهند. بنابراین کنترل درست قند خون پیش از دوران بارداری بسیار مهم است.

در طول 6 هفته اول بارداری، اندام های جنین شکل می گیرند. قند خون بالا در طول این هفته ها بر رشد اندام های جنین اثر می گذارد و می تواند سبب ایجاد نقایص مادرزادی شود.

به دلیل افزایش میزان قند خون جنینی، لوزالمعده جنین، انسولین بیشتری می سازد، ولی بعد از تولد نوزاد، توقف ترشح انسولین در بدن او مشکل است. بنابراین ممکن است سطح قند خون نوزاد، پایین بیفتد.

مراقبت های قبل از بارداری

زمانی که دیابت و مسایل پیرامون آن را به خوبی شناختید، می توانید برای باردار شدن برنامه ریزی کنید. شما می توانید با اندازه گیری مرتب قند خون و ارتباط مداوم با پزشک متخصص زنان، قند خون را تحت کنترل در آورید. برای انجام بهترین مراقبت های قبل از بارداری، گروه های زیر لازم است به شما کمک کنند:

- پزشک متخصص غدد که کنترل دیابت شما زیر نظر وی است.

- متخصص زنان

- متخصص تغذیه که برنامه غذایی صحیح را برای شما در طول مدت بارداری جهت کنترل قند خون طراحی کند.

به خاطر داشته باشید برای داشتن بارداری سالم لازم است قند خون خود را قبل از بارداری، در طول بارداری و بالاخره پس از زایمان در حد طبیعی نگه دارید.

مصرف غذا در طول بارداری

اصولا افراد مبتلا به دیابت برنامه غذایی مرتبی دارند. در طول حاملگی برای پیش گیری از افزایش یا کاهش زیاد قند خون لازم است با متخصص تغذیه و پزشک معالج خود مشاوره کنید. اگر در شروع بارداری، وزن شما بیش از حد معمول بود، نباید وزن خود را کم کنید. پزشک و متخصص تغذیه در مورد نحوه افزایش وزن در طول دوران بارداری شما را راهنمایی خواهند کرد.

اگر در شروع حاملگی وزن مطلوبی دارید، انتظار می رود تا پایان بارداری 7 تا 11 کیلوگرم اضافه وزن پیدا کنید. خانم های لاغر لازم است افزایش وزن بیشتری در طول بارداری داشته باشند.

انجام ورزش در طول بارداری

ورزش به ویژه در دیابت نوع 2(غیر وابسته به انسولین) یکی از اصول اساسی درمان به شمار می آید. همان طور که می دانید ورزش همراه با برنامه غذایی صحیح، در کنترل قند خون نقش اصلی را دارد. در مورد ورزش کردن در دوران بارداری حتما سوالاتی برایتان مطرح می شود که در این مورد باید با متخصص مربوطه مشورت کنید. ورزش در دوران بارداری به وضعیت سلامت شما کمک خواهد کرد، اما اگر مبتلا به یکی از بیماری های زیر هستید لازم است در مورد خطرهای ورزش در دوران بارداری، با پزشک خود مشورت کنید.

این بیماری ها عبارتند از: فشارخون بالا ، بیماری های چشمی ، کلیوی، قلبی، آسیب های عروقی و عصبی.

به طور کلی در دوران بارداری، نباید ورزش های کششی اندام یا در اصطلاح ورزش های کششی سنگین انجام دهید. بهترین ورزش، در دوران بارداری، پیاده روی و شناست.

زایمان فرد مبتلا به دیابت

نزدیک زمان زایمان، پزشک جنین را از نظر میزان رشد و وضعیت سلامت بررسی می کند و سپس درباره زایمان تصمیم می گیرد. ممکن است مادر دیابتی، به طور طبیعی زایمان کند، یا بنا به نظر پزشک سزارین داشته باشد. نحوه زایمان اثری بر نوزاد ندارد.

پزشک تلاش می کند که در طول بارداری و زایمان و تولد نوزاد، قند خون شما را کنترل کند. در شروع زایمان نیاز به انسولین کم می شود، به گونه ای که گاهی اوقات در طول زایمان یا حتی 24 تا 72 ساعت بعد از تولد نیز به تزریق انسولین نیازی نیست.

به خاطر داشته باشید برای داشتن بارداری سالم لازم است قند خون خود را قبل از بارداری، در طول بارداری و بالاخره پس از زایمان در حد طبیعی نگه دارید.

پس از تولد نوزاد

بعد از تولد نوزاد، بدن شما به علت فعالیت زیاد در دوران بارداری به استراحت نیاز دارد. برخی مادران در طول چند هفته اول پس از تولد، میزان قند خونشان بهتر می شود و برعکس بعضی دیگر قند خونشان به سرعت بالا می رود. بنابراین وضعیت کنترل قند خون در این مدت قابل پیش بینی نیست.

تغذیه نوزاد با شیر مادر برای مادران دیابتی بسیار خوب است، اما ممکن است غلظت قند خون قابل پیش بینی نباشد. هم چنین ممکن است تغییر در الگوی خواب و غذا سبب افت قند خون شما شود، از این رو همانند دوران قبل از بارداری، در کنترل قند خون خود کوشا باشید.

تغذیه نوزاد با شیر مادر

برای پیشگیری از افت قند خون در طول دوران شیردهی لازم است:

1- قبل یا در طی شیردهی یک میان وعده حاوی پروتئین و کربوهیدرات مثل نان و گوشت و... مصرف کنید.

2- به مقدار کافی مایعات بنوشید. طوری برنامه ریزی کنید که در حین شیردهی، آب یا چای بدون قند مصرف کنید.

3- اگر در زمان شیردهی دچار کاهش قند خون شُدید، شیردهی را متوقف سازید و برای برطرف کردن حالت افت قند خون، یک ماده غذایی مصرف کنید.

اگر به فرزند خود شیر می دهید، به انرژی بیشتری نیاز دارید. بنابراین جهت تعیین دقیق این میزان انرژی و هم چنین داشتن قند خون طبیعی، حتما ارتباط مستمر خود را با پزشک معالج و متخصص تغذیه ادامه دهید.

مرجع: انجمن حمایت از بیماران دیابتی

   + دکترنوشین نظری - ۱٠:٠۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٢٥

زینک و اثر معجزه آسای آن بر روی سلامت خانمها

عنصر روی یکی از مهمترین عناصری است که در حفظ تعادل متابولیسمهای مختلف بدن نقش موثری را ایفا می کند.از آنجایی که این ماده کم و بیش از طریق مواد غذایی مختلف طی یک رژیم غذایی متعادل به بدن انسان می رسد لذا بجز در مناطقی از جهان که ذخایر غذایی روی ناکافی داشته باشند در سایر مناطق با کمبود این ماده حیاتی رو برو نخواهیم شد.ایران در زمره ی کشورهایی است که از نظر مصرف روی طی رژیم غذایی دریافتی روزانه اسکور پایینی را دارا می باشد و این مساله اهمیت تجویز مکمل های حاوی روی را برای گرو ه های خطر نظیر خانمهای باردار و شیرده توجیه می کند.

گستردگی کمبود روی در جهان بسیار پراکنده است و سازمان بهداشت جهانی متذکر شده است که یکی از ده مورد مهم دخیل در شیوع بیماریهای مختلف در کشورهای در حال توسعه کمبود زینک می باشد.بیشترین غذاهای حاوی روی شامل جگر و کلیه حیوانات و گوشت قرمز بوده و در مرتبه ی بعدی گوشت سفید وغذاهای دریاهایی و لبنیات قرار دارند.غذاهای گیاهی و میوه جات حاوی مقادیر بسیار ناچیز روی بوده و ارزش تغذیه ای کافی از این لحاظ ندارند.

تحقیقات نشان داده اند که سطح زینک پلاسمادر زنان باردار با افزایش هفته های حاملگی به تدریج کاهش پیدا می کند و اگر با مواد غذایی غنی از روی یا مکمل های حاوی زینک جایگزین نشود عوارض کمبود روی در بارداری به صورت مشکلات مادری و جنینی متعدد نظیر پره ترم لیبر و دکولمان و عفونتها و پره اکلامپسی و سقط و پارگی زودرس پرده های جنینی و توقف رشد جنین در داخل رحم تظاهر خواهند نمود.

همچنین سطح زینک موجود در شیر مادراز بدو تولد تا پایان دو ماهگی در بالاترین مقدار خود قرار دارد و از زمانی که شیرخوار می تواند غذای کمکی مصرف کند سطح زینک موجود در شیر مادردرمقدار ثابتی خواهد ماند و این مطلب نیاز توجه مادر به حفظ رژیم غذایی غنی از زینک برای شیرخوار را آشکار میکند.

یکی از تحقیقات انجام شده در سال 2009 نشان داد که در زنان مصرف کننده ی    ocpزینک سرم کاهش می یابد و نیاز به مکمل روی در این موارد اگر رژیم غذایی غنی نیست قابل توصیه است.

همچنین زینک در حفظ سلامت استخوانها با مکانیسمهای مختلف نقش موثری دارد از جمله سنتز کلاژن و پرولیفراسیون استئوبلاست هاومینرالیزاسیون استخوانی.لذا مصرف این عنصر در سنین منوپوزجهت حفظ تراکم استخوانهادر کنار کلسیم ضروری است.

تحقیقات متعدد خاطر نشان ساخته اند که روی در کاهش دیسمنوره و بهبود آکنه و ترمیم زخمهای جراحی و سوختگی همچنین در بهبود خلق خانمها و نیز پیشگیری از چین و چروک با افزایش سن از طریق ترمیم سلولی و فعال کردن آنزیمهای درگیرسنتز کلاژن موثر است.

لذا جهت حفظ سلامت زنان در تمامی سنین توجه به مقادیر کافی این ماده در رژیم روزانه حیاتی بوده و با تجویز مکمل های حاوی روی  میتوانیم از عوارض بالقوه ناشی از کمبود روی که کشور ما در این مورد اندمیک است پیشگیری نماییم

   + دکترنوشین نظری - ٩:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٢٥

زینک و اثر معجزه آسای آن بر روی سلامت خانمها

عنصر روی یکی از مهمترین عناصری است که در حفظ تعادل متابولیسمهای مختلف بدن نقش موثری را ایفا می کند.از آنجایی که این ماده کم و بیش از طریق مواد غذایی مختلف طی یک رژیم غذایی متعادل به بدن انسان می رسد لذا بجز در مناطقی از جهان که ذخایر غذایی روی ناکافی داشته باشند در سایر مناطق با کمبود این ماده حیاتی رو برو نخواهیم شد.ایران در زمره ی کشورهایی است که از نظر مصرف روی طی رژیم غذایی دریافتی روزانه اسکور پایینی را دارا می باشد و این مساله اهمیت تجویز مکمل های حاوی روی را برای گرو ه های خطر نظیر خانمهای باردار و شیرده توجیه می کند.

گستردگی کمبود روی در جهان بسیار پراکنده است و سازمان بهداشت جهانی متذکر شده است که یکی از ده مورد مهم دخیل در شیوع بیماریهای مختلف در کشورهای در حال توسعه کمبود زینک می باشد.بیشترین غذاهای حاوی روی شامل جگر و کلیه حیوانات و گوشت قرمز بوده و در مرتبه ی بعدی گوشت سفید وغذاهای دریاهایی و لبنیات قرار دارند.غذاهای گیاهی و میوه جات حاوی مقادیر بسیار ناچیز روی بوده و ارزش تغذیه ای کافی از این لحاظ ندارند.

تحقیقات نشان داده اند که سطح زینک پلاسمادر زنان باردار با افزایش هفته های حاملگی به تدریج کاهش پیدا می کند و اگر با مواد غذایی غنی از روی یا مکمل های حاوی زینک جایگزین نشود عوارض کمبود روی در بارداری به صورت مشکلات مادری و جنینی متعدد نظیر زایمان زودرس و کندگی جفت و عفونتها و مسمومیت حاملگی و سقط و پارگی زودرس پرده های جنینی و توقف رشد جنین در داخل رحم تظاهر خواهند نمود.

همچنین سطح زینک موجود در شیر مادراز بدو تولد تا پایان دو ماهگی در بالاترین مقدار خود قرار دارد و از زمانی که شیرخوار می تواند غذای کمکی مصرف کند سطح زینک موجود در شیر مادردرمقدار ثابتی خواهد ماند و این مطلب نیاز توجه مادر به حفظ رژیم غذایی غنی از زینک برای شیرخوار را آشکار میکند.

یکی از تحقیقات انجام شده در سال 2009 نشان داد که در زنان مصرف کننده ی    قرصهای ضدبارداری زینک سرم کاهش می یابد و نیاز به مکمل روی در این موارد اگر رژیم غذایی غنی نیست قابل توصیه است.

همچنین زینک در حفظ سلامت استخوانها با مکانیسمهای مختلف نقش موثری دارد از جمله سنتز کلاژن و پرولیفراسیون استئوبلاست هاومینرالیزاسیون استخوانی.لذا مصرف این عنصر در سنین یائسگی جهت حفظ تراکم استخوانهادر کنار کلسیم ضروری است.

تحقیقات متعدد خاطر نشان ساخته اند که روی در کاهش دردهای قاعدگی و بهبود آکنه و ترمیم زخمهای جراحی و سوختگی همچنین در بهبود خلق خانمها و نیز پیشگیری از چین و چروک با افزایش سن از طریق ترمیم سلولی و فعال کردن آنزیمهای درگیرسنتز کلاژن موثر است.

همچنین با تاثیربر مکانیسمهای تنظیم هورمونها باعث مرتب شدن پریودها و در نتیجه افزایش قدرت باروری میشود.در مواردی که ناباروری در مردان وجود دارد تجویز این مکمل باعث افزایش تحرک اسپرمها و لذا افزایش قدرت باروری مردام میشود.

لذا جهت حفظ سلامت زنان در تمامی سنین توجه به مقادیر کافی این ماده در رژیم روزانه حیاتی بوده و با تجویز مکمل های حاوی روی  میتوانیم از عوارض بالقوه ناشی از کمبود روی که کشور ما در این مورد اندمیک است پیشگیری نماییم

   + دکترنوشین نظری - ٩:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٢٥
← صفحه بعد